Biz çocuğuz haklarımızla varız!
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
Çocuk Hakları
Madde: 1 - Çocuğun Tanımı
Ulusal yasalarca daha genç bir yaşta reşit sayılma hariç, 18 yaşının altındaki her insan çocuktur.Madde: 2 - Ayrım Gözetme
Hakların hepsi, istisnasız bütün çocuklar için geçerlidir. Çocuğun hangi biçimde olursa olsun ayrımcılıktan korunması ve haklarının savunulması için yapıcı girişimlerde bulunulması, Devlet'in yükümlülüğüdür.Madde: 3 - Çocuğun Yüksek Yararı
Çocukla ilgili bütün girişimlerde, çocuğun yüksek yararı tam olarak gözetilecektir. Ana babalar ya da sorumluluk taşıyan diğer kişiler bu sorumluluğu yerine getiremedikleri takdirde, Devlet çocuğa yeterli desteği gösterecektir.Madde: 4 - Hakların Uygulanması
Devlet, sözleşmede yer alan hakların uygulanması içi n bütün imkanları kullanmalıdır.Madde: 5 - Ana-babanın yönlendiriciliği ve çocuğun yeteneklerinin gelişim
Devlet, ana-babaların ve geniş ailenin, çocuğun yeteneklerinin gelişmesi açısından uygun biçimde yönlendiricilik yapma hak ve sorumluluklarına saygı duymakla yükümlüdür.Madde: 6 - Yaşam ve Gelişme
Her çocuk temel yaşam hakkına sahiptir.Devlet çocuğun yaşamını ve gelişmesini güvence altına almakla yükümlüdür.Madde: 7 - İsim ve Vatandaşlık
Çocuk, doğuştan itibaren bir isim alma hakkına sahiptir. Ayrıca, çocuk vatandaşlık edinme, ana babasını mümkün olduğu ölçüde tanıyp bilme ve onlar tarafından bakılma hakkına sahiptir.Madde: 8 - Kimliğin Korunması
Devlet, çocuğun kimliğini korumakla, eğer gerekiyorsa bu kimliğin temel öğelerini yeniden oluşturmakla yükümlüdür.Madde: 9 - Ana Babadan ayırma
Çocuğun yüksek yararına aykırılığı belirlenmediği sürece çocuk, kendi anababasıyla birlikte yaşama hakkına sahşptir. Ayrıca çocuk anasından ve babasından veya bunların herhangi birinden ayrılmışsa 'ayrıldığı kişilerle temas' çocuğun hakkıdır.Madde: 10 - Ailenin Yeniden Birleşmesi
Çocuk ile anne-babası, yeniden birleşme ya da çocuk/ana-baba ilişkisinin tesisi amacıyla herhangi bir ülkeyi terk edip kendi ülkelerine dönme hakkına sahiptirler.Madde:11 - Yasa Dışı Yollarla Ülke Dışına ve Geri Döndürme
Devlet, çocuklarda ana babadan herhangi biri tarafından ya da üçüncü bir taraf eliyle ülke dışına kaçırılıp burada alıkonulmasıno önlemek ve vuku bulan bu tür olayların çözümü için yol bulmakla yükümlüdür.Madde: 12 - Çocuğun Görüşü
Çocuk, görüşlerini serbestçe ifade etme, kendisini ilgilendiren herhangi bir konu ya da işlem sırasında görüşlerinin dikkate alınmasını isteme hakkına sahiptir.Madde: 13 - İfade Özgürlüğü
Çocuk, ülke sınırlarına bağlı olmaksızın görüşlerin ifade etme, bilgi edinme, sahip olduğu görüşleri ve edindiği bilgileri başkalarına aktarma hakkına sahiptir.Madde: 14 - Düşünce, vicdan ve din özgürlüğü
Devlet, ana-babanın uygun biçimde yönlendiriciliğine tabi olarak, çocuğun düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne saygı gösterecektir.Madde: 15 -Dernek Kurma Özgürlüğü
Çocuklar, başkalarıyla biraraya gelme, dernek kurma ve kurulu derneklere katılma hakkına sahiptirler.Madde: 16 - Özel Yaşantını Korunması
Çocukların, özel, aile ve ev içi yaşantıları ile kurdukları iletişime yönelik dış müdahalelerden, iftira ve haksız suçlamalardan korunma hakkı vardır.Madde: 17 - Gerekli Bilgilere Ulaşma
Devlet, değişik kaynaklardan bilgilerin ve yayınların çocuklara ulaşmasını sağlayacak, kitle iletişim araçlarını çocuklar açısından sosyal ve kültürel yarar sağlayacak bilgiler yaymasını teşvik edecek, buna karşılık çocukları zararlı yayınlardan koruyacaktır.Madde: 18 - Ana-Babanın Sorumlulukları
Ana-baba, çocuğun yetiştirilmesinde ortak ve birinci elden sorumluluk taşımaktadır. Devlet, çocuk yetiştirme alanında gerekli desteği ana-babaya sağlayacaktır.Madde: 19 - Suistimal ve İhmalden Koruma
Devlet, çocuğu ana babanın ya da sorumlu başka kişilerin her türlü kötü muamelesinden koruyacak, çocuk suistimalini önleyecek ve bu tür davranışlara maruz kalan çocukların tedavisini amaçlayan sosyal programlar hazırlayacaktır.Madde: 20 - Ailesiz Çocuğun Korunması
Devlet, aile ortamından yoksun çocuğu özel olarak korumak, bu tür durumlarda uygun alternatif aile bulmak ya da kurumlar aracılığıyla çocuğun bakımını sağlamakla yükümlüdür. Bu yükümlülüğün yerine getirilmesi doğrultusundaki çabalarda çocuğun kültürel kimliğine dikkat gösterilecektir.Madde: 21 - Evlat Edinme
Çocuk evlat edinmenin tanıdığı ve serbest bırakıldığı ülkelerde, bu uygulama yanlızca, çocuğun yüksek yararına olacak şekilde, konunun uzmanı, yetkilileri izniyle ve çocuk için gerekli güvenceler sağlandıktan sonra gerçekleştirilebilecektir.Madde: 22 - Mülteci Çocuklar
Mülteci durumunda olan ya da mülteci statüsüne alınmak isteyen çocuklara özel koruma sağlanacaktır. Devlet çocuklara bu anlamda koruma ve yardım sağlayan yetkili kuruluşlarla işbirliği yapmakla yükümlüdür.Madde: 23 - Özürlü Çocuklar
Özürlü çocuk, saygınlık içinde eksiksiz ve onurlu bir yaşantı sürdürmek için özel bakım, eğitim ve kurs görme, mümkün olan en üst düzeyde özgüven ve sosyal bütünleşmeye kavuşma hakkına sahiptir.Madde: 24 - Sağlık ve Sağlık Hizmetleri
Çocuk, mümkün olan en iyi düzeyde sağlık ve tıbbi bakım standardına ulaşma hakkına sahiptir.Devletler temel ve koruyucu sağlık bakımı, halk sağlığı eğitimi ve bebek ölümlerinin azalması konularına önem verecek, bu amaca yönelik uluslararası işbirliğini teşvik edecek ve etkin sağlık hizmetlerinden yoksun tekbir çocuk kalmaması için çaba göstereceklerdir.Madde: 25 - Yerleştirme uygulamasının düzenli denetimi
Devlet tarafından gerekli ilgi, koruma ve bakımın gösterilmesi için belirli bir yere yerleştirilen çocuk, bu tedbirin sonuçlarının düzenli olarak denetlenmesini isteme hakkına sahiptir.Madde: 26 - Sosyal Güvenlik
Çocuk, sosyal sigorta dahil, sosyal güvenlik imkanlarından yararlanma hakkına sahiptir.Madde: 27 - Yaşam Standardı
Her çocuk, fiziksel, zihinsel, ahlaki ve sosyal gelişmesi açısından yeterli yaşam standardına ulaşma hakkına sahiptir.Çocuğun yeterli bir yaşam standardına sahip olmasını sağlamak, en başta ana babanın sorumluluğudur. Devletin görevi bu sorumluluğun yerine getirilmesine imkan tanıyacak koşulları yaratmaktır. Devletin sorumluluk alanı, ana-babalara ve çocuklarına maddi yardım yapılmasını da kapsayabilir.Madde: 28 - Eğitim
Çocuk eğitim hakkına sahiptir. Devletin görevi ilköğretimin zorunlu ve parasız olmasını sağlamak her çocuğun yararlanabileceği değişik orta öğretim kanallarını teşvik etmek ve yeteneklerine göre herkesi yüksek öğrenim imkanlarına kavuşturmaktır. Okul disiplini, çocuğun haklarına ve saygınlığına uyumlu olmalıdır. Devlet, bu hakkın uygulanabilmesi için başka ülkelerle işbirliği içinde olacaktır.Madde: 29 - Eğitim Hedefleri
Eğitim, çocuğun kişiliğinin, becerilerinin mümkün olduğunca geliştirilmesini hedefleyecektir. Eğitim, çocuğu özgür bir toplumda faal bir yetişkin yaşam için hazırlayacak, ana-babasına, kültürel kimliğine kendi dili ve değerleriyle başkalarının kültürel kimlikleri ve değerlerine saygı geliştirecektir.Madde: 30 - Azınlıklara ve yerli halklara mensup çocuklar
Azınlıklara ve yerli halklara mensup çocuklar kendi kültüründen yararlanma, kendi dillerinin gereklerini yerine getirme ve kendi dillerini kullanma hakkına sahiptir.Madde: 31 - Dinlenme,boş zamamn değerlendirme ve kültürel etkinlikler
Çocuk, dinlenme, boş zaman değerlendirme, oyun oynama, kültürel ve sanatsal etkinliklere katılma hakkına sahiptir.Madde: 32 - Çocuk İşçiler
Çocuk sağlığı, eğitimi ve gelişmesi açısından tehlike teşkil eden işlere karşı korunma hakkına sahiptir. Devlet, işe kabul için asgari bir yaş sınırı tespit ve çalışma koşullarını düzenlemek zorundadır.Madde: 33 - Uyuşturucu Kullanımı
Çocukların uyuşturucu ve psikotrop madde kullanımından; bu tür maddelerin üretimine ve kaçakçılığına alet olmaktan korunma hakları vardır.Madde: 34 - Cinsel Sömürü
Devlet, fuhuş ve pornografi dahil çocuğu cinsel sömürü ve suistimalden koruyacaktır.Madde: 35 - Çocukların satılmaları, kaçırılmaları ve fuhuşa zorlanmaları
Çocukları, satışa, kaçmaya ve fuhuşa konu olmalarını önlemek üzere her tür çabayı göstermek Devletin görevidir.Madde: 36 - Sömürünün diğer biçimleri
Çocuk, esenliğiyle ilgili olup 32, 33, 34 ve 35 . maddelerde yer alan hususlara zarar verecek her tür kullanımdan korunma hakkına sahiptir.Madde: 37 - İşkence ve özgürlükten yoksun bırakma
Hiçbir çocuk, işkenceye, zalimliğe, cezaya ve yasa dışı tutuklamaya tabi tutulmayacak ve keyfi biçimde özgürlüğünden yoksun bırakılamayacaktır. 18 yaşından küçük olanlara, idam ya da salıverme koşulu bulunmayan ömürboyu hapis cezası verilmeyecektir. Özgürlüğünden yoksun bırakılan herhangi bir çocuk , kendi yüksek yararı aksini getirmedikçe yetişkinlerden ayrı tutulacaktır.Gözetim altında tutulan çocuğa hukuki ve gerekli yardımlar sağlanacak, çocuk ailesiyle temas edebilecektir.Madde: 38 - Silahlı çatışma
Taraf devletler, 15 yaşından küçük çocukların çatışmalara katılmamalarını sağlamak için mümkün olan her türlü önlemi alacaktır. 15 yaşından küçük hiçbir çocuk askere alınmayacaktır. Devletler ayrıca, silahlı çatışmaların etkilediği çocuklara uluslararsı yasada belirtilen şekillerde koruma ve bakım sağlayacaklardır.Madde: 39 - Yeniden sağlığa kavuşturucu bakım
:Devlet, silahlı çatışma, işkence, ihmal, kötü muamele ve sömürü mağduru çocukların sağlıklarına kavuşturulmaları ve toplumla bütünleşmelerini sağlamak amacıyla uygun önlemleri almakla yükümlüdür.Madde: 40 - Çocukların yargılanmaları
Yasalara aykırı iş yapan çocuk, saygınlık ve değer anlayışını geliştiren, yaş durumu gözeten ve toplumla yeniden bütünleşmesini hedefleyen tarzda muamele görme hakkına sahiptir. Çocuğa, temel güvencelerin yanısıra, savunması için hukuki ve diğer her tür yardım sağlanacaktır. Mümkün olan her durumda, adli kavuşturmadan ve kurumlara yerleştirme yolundan kaçınılmalıdır. Madde: 41 - Üstün standartlara uyma
Çocuğun haklarıyla ilgili olarak geçerli ulusal ve uluslararsı yasalarda yer alan standartların işbu sözleşmede yeralanlardan daha üstün olmaları halinde, her durumda, daha üstün standartlar geçerli olacaktır.
Yorum (yok) Yorum yaz!
ÇOCUK HAKLARI
Çocukların erişkinden farklı fiziksel, fizyolojik, davranış ve psikolojik özellikleri olduğu, sürekli büyüme ve gelişme gösterdiği bilincinin yerleşmesi, çocukların bakımının bir toplum sorunu olduğu ve bilimsel yaklaşımlarla herkesin bu sorumluluğu yüklenmesi gerektiği düşüncesi 20 Kasım 1959'da Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda "Çocuk Hakları Bildirgesi" ile kabul edilmiştir. On ilkeden oluşan bu bildirge aşağıdaki gibidir:
1. İlke :Tüm dünya çocukları bu bildirgedeki haklardan din, dil, ırk, renk, cinsiyet, milliyet, mülkiyet, siyasi, sosyal sınıf ayırımı yapılmaksızın yararlanmalıdır.
2. İlke : Çocuklar özel olarak korunmalı, yasa ve gerekli kurumların yardımı ile fiziksel, zihinsel, ahlaki, ruhsal ve toplumsal olarak sağlıklı normal koşullar altında özgür ve onurunun zedelenmeyecek şekilde yetişmesi sağlanmalıdır. Bu amaçla çıkarılacak yasalarda çocuğun en yüksek çıkarları gözetilmelidir.
3. İlke : Her çocuğun doğduğu anda bir adı ve bir devletin vatandaşı olma hakkı vardır.
4. İlke : Çocuklar sosyal güvenlikten yararlanmalı, sağlıklı bir biçimde büyümesi için kendisine ve annesine doğum öncesi ve sonrası özel bakım ve korunma sağlanmalıdır. Çocuklara yeterli beslenme, barınma, dinlenme, oyun olanakları ile gerekli tıbbi bakım sağlanmalıdır.
5. İlke : Fiziksel, zihinsel ya da sosyal bakımdan özürlü çocuğa gerekli tedavi, eğitim ve bakım sağlanmalıdır.
6. İlke : Çocuğun kişiliğini geliştirmesi için anlayış ve sevgiye gereksinimi vardır. Anne ve babasının bakımı ve sorumluluğu altında her durumda bir sevgi ve güvenlik ortamında yetişmelidir. Küçük yaşlarda çocuğu annesinden ayırmamak için bütün olanaklar kullanılmalıdır. Ailesi ve yeterli maddi desteği olmayan çocuklara özel bakım sağlamak toplumun ve kurumların görevidir. Çocuk sayısı fazla olan ailelere devlet yardımı yapılmalıdır.
7. İlke : Genel kültür ve yeteneklerini, bireysel karar verme gücü, ahlaki ve toplumsal sorumluluğu geliştirecek ve topluma yararlı bir üye olmasını sağlayacak eğitim hakkı verilmelidir. Bu eğitimde sorumluluk önce ailenin olmalıdır. Eğitimin ilk aşamaları parasız ve zorunlu olmalıdır.
8. İlke : Çocuk her koşulda koruma ve kurtarma olanaklarından ilk yararlananlar arasında olmalıdır.
9. İlke : Çocuklar her türlü istismar, ihmal, ve sömürüye karşı korunmalı ve hiçbir şekilde ticaret konusu olmamalıdır. Çocuk uygun bir asgari yaştan önce çalıştırılmayacak, sağlığını ve eğitimini tehlikeye sokacak fiziksel, zihinsel ve ahlaki gelişmesini engelleyecek bir işe girmeye zorlanmayacak ve izin verilmeyecektir.
10. İlke : Çocuk ırk, din ya da başka bir ayrımcılığı teşvik eden uygulamalardan korunacaktır. Anlayış, hoşgörü, insanlar arası dostluk, barış ve evrensel kardeşlik ortamında enerji ve yeteneklerini diğer insanların hizmetine sunulması gerektiği bilinciyle yetiştirilmelidir
Yorum (yok) Yorum yaz!